Vrijwel zonder debat heeft de Eerste Kamer ingestemd met het voorstel van de regering om de identiteit van verdachten, veroordeelden en getuigen op een eensluidende manier vast te stellen door middel van een scan van de vinger ( 31.436 ). Daar voor worden het Wet van Strafvordering, het Wetboek van Strafrecht en enige andere wetten aangepast. De regering  verwacht dat identiteitsfraude hiermee kan worden voorkomen. In een kort debat met minister Hirsch Ballin van Justitie schaarde senator Quik-Schuijt van de SP-fractie zich achter bezwaren van de GGZ Nederland, die erop heeft gewezen dat een beperkte categorie veroordeelden, namelijk de zelfmelders, min of meer de dupe van het eensluidende systeem met de vingerscan kunnen worden. Het gaat hierbij om patiënten die zichzelf melden bij een GGZ-instelling om daar vrijwillig in het kader van een voorwaardelijke straf of maatregel of voorwaardelijke invrijheidsstelling een behandeling te ondergaan. Het is volgens mevrouw Quik-Schuijt nauwelijks voor te stellen dat iemand anders dan de veroordeelde zich vrijwillig voor zo’n behandeling aanmeldt. Zou daarom voor deze categorie geen uitzondering gemaakt kunnen worden bij het invoeren van de verzwaarde identiteitsvaststelling?

Minister Hirsch Ballin zei dat hij dit niet wil, maar hij zegde wel toe dat hij met GGZ Nederland over eventuele uitvoeringsproblemen zou willen overleggen. De minister kon niet zeggen welke kosten de GGZ-instellingen moeten maken om de vingerscan van de vrijwillige zelfmelders te kunnen afnemen.

Bron http://www.eerstekamer.nl/wetsvoorstel/31436_wet_identiteitsvaststelling

Toevoeging van redactie hetverzet.nl

Op alle andere bezwaren verbonden met dit wetsvoorstel, inclusief de brief van de Commissie Meijers inzake strijdigheid van de tweede nota van wijziging (TK 31.436 nr. 10) met nationaal en internationaal recht, werd niet ingegaan.

Op de zelfde vergadering werd door de Eerste Kamer ook het wetsvoorstel bewaarplicht telecommunicatiegegevens besproken. De partij voor d dieren sprak in dit verband van een Big Brother samenleving. De bewaarplicht werd aanmerkelijk kritischer behandeld maar eveneens aangenomen! De relatie van de Wet vaststelling identiteit van verdachten, veroordeelden en getuigen met een Big Brother samenleving schijnt de Kamer geheel te ontgaan.