Strijd tegen terreur gaat samen met forse aanslagen op onze privacy. Privacy is een illusie geworden. Burgerrechten worden gemakkelijk ingeruild voor de gecontroleerde mens. ‘Laten wij de camera’s eens op Big Brother richten en onderzoeken of hij wel een geldig paspoort heeft voor deze planeet’, aldus Marcel Messing in zijn onlangs bij Ank Hermes verschenen boek Worden wij wakker?
Dankzij angst en terreur boeken de beveiligingsbedrijven miljoenenwinsten. Neem Londen. De best bewaakte stad ter wereld. Zo’n half miljoen camera’s bespieden er alles en iedereen. Elke burger die de weg op gaat wordt gevolgd tot hij weer thuis is. ‘Veilig onder de waakzame ogen’, luidt de reclame langs de weg. Toch konden de aanslagen van 7 juli 2005 niet voorkomen worden.
Onder het mom van veiligheid wordt ook de democratie buitenspel gezet. Willem Middelkoop, financieel journalist, illustreerde recentelijk in zijn nieuwsbrief hoe de Europese Bank het sinds 2002 onnodig acht om politici te informeren over het doorspelen van onze betalingsgegevens aan de Amerikaanse CIA. De databank van zo’n achtduizend banken wordt zonder overleg met de onderdanen opengesteld vanwege de strijd tegen het terrorisme. Elke agent mag, zonder bevel van de rechter, persoonlijke gegevens opvragen in de databanken van bedrijven en instanties.
Ondertussen introduceert de Zwitserse zakenbank Pictet hun nieuwe ’sexy’ themafonds ‘Veiligheid’. ‘Wij willen maatschappelijk verantwoord beleggen’ stelt fondsmanager Veilleux. Er wordt niet belegd in bedrijven die in wapens handelen. Wel in elektronica. Echter, in onze tijd maakt volgens Marcel Messing de elektronica mogelijk waar menig dictator in het verleden van droomde. De duurste satelliet, Echelon, plukt bijvoorbeeld dagelijks moeiteloos circa 10 miljard sms’jes, 4 miljard e-mails, 4 miljard telefoongesprekken uit de ether. U pint? Wordt opgeslagen. Uw code om uw gsm te vergrendelen? Opgeslagen. Wachtwoord voor internet? Opgeslagen. Je mag hopen dat we de overheid eeuwig kunnen blijven vertrouwen.
De werkgroep Artikel 29 van de EU noemt de bewaarplicht van wie belt of e-mailt met wie en wanneer en hoe lang, en van waar ‘in strijd met de persoonlijke levenssfeer’. Ze uit forse kritiek op de aantasting van de privacy. De politiek veegt de bezwaren van tafel.
Een vriend van mij zat onlangs vijf uur in een politiecel omdat hij zijn paspoort niet bij zich droeg. Ook Nederland kent een steeds beter beveiligingsklimaat.
De beste beleggingsopbrengsten komen uit RFID-technologie, de chip. Vrijwel alles en iedereen wordt voorzien van een chip. RFID verovert banken, supermarkten, verzekeraars, bibliotheken en paspoorten. In Nederland ging in het AMC een proefproject van start, waar artsen, verpleegkundigen, en medicijnen van een RFID-tag zijn voorzien.
In België diende senator Jacques Brotchi een wetsvoorstel in dat het mogelijk moet maken een chip te implanteren bij seksueel delinquenten, om hun doen en laten te volgen. De eerste Britse autoverzekeraar heeft al een polis op de markt gebracht waarbij je premie betaalt afhankelijk van wanneer je waar rijdt. Mensen en producten worden intensief gevolgd.
Dieren worden massaal gechipt. Ook kinderen, patiënten, militairen en gevangenen. Soms vrijwillig, soms onvrijwillig onder de huid. Alle militairen in Australië en Nieuw-Zeeland zijn gechipt. In Australië ook het bankpersoneel en in Amerika duizenden gevangen. In een nieuwe gevangenis in Lelystad binnenkort de gedetineerden via een polsbandje met daarin een RFID-chip. De bewakers gaan ook een chip dragen, maar dan aan de sleutelhanger. Handig voor de bewaker van de bewaker.
Op mijn literatuurlijstje stond destijds 1984 van George Orwell. Toen nog fictie. Nu kun je er maatschappelijk verantwoord in beleggen. Maar lees echt eerst de bijsluiter van Marcel Messing.
Ivo Valkenburg volgt trends en ontwikkelingen in de (financiële) wereld.
Papieren editie Het Financieele Dagblad
Bron: Ditkannietwaarzijn.nl, 03-01-2007
Welcome to the real world...
