Wat zijn ze van plan? De jeugdgezondheidszorg in Nederland krijgt één elektronisch kinddossier voor 3,8 miljoen kinderen van 0 tot 19 jaar: EKD.NL Zo staat op de website van de regering te lezen. Maar wat betekent dat dan?

Na wat graven op de site vond ik meer details. Volgende quotes zijn letterlijk overgenomen uit het uitbestedingsplan “Programma eisen en wensen Elektronisch Kinddossier“.

Monitoring en signalering: het systematisch volgen van ontwikkelingen in de gezondheidstoestand van een kind en/of groepen kinderen. Dit betekent dat ambtenaren binnekort toegang krijgen tot alle medische gegevens van jouw kind. Het beroepsgeheim van artsen wordt met andere woorden afgeschaft.

Inschatten zorgbehoefte: het onderzoeken in welke mate de ouders/verzorgers en het kind worden belast en of de ouders/verzorgers de opvoeding en verzorging van hun kind aankunnen.

Binnenkort bepalen ouders dus niet zelf of ze in staat zijn hun kinderen op te voeden, maar zal dat gebeuren door overheidsinspecteurs. Eerst zal dat een vage rol voor een vage ambtenaar zijn, en als dan duidelijk wordt dat die niets vermag zonder duidelijke criteria zal men gaan aansturen op het onvermijdelijke: een opvoedkundig curriculum voor ouders.

Screeningen en vaccinaties: de vroegtijdige opsporing en preventie van specifieke stoornissen, met inbegrip van de perinatale screening op phenylketonurie (PKU), congenitale hypothyroi¨de (CHT) en adrenogenitaal syndroom (AGS) en het aanbieden van vaccinaties voortkomend uit het RVP.

Ik begrijp de namen van de ziektes waarschijnlijk net zo min als jij, maar de boodschap is duidelijk: ouders beslissen niet meer zelf over de medische behandeling die ze hun kind willen geven.

Het geven van voorlichting, advies, instructie en begeleiding: zowel ouders als jongeren zelf kunnen individueel of in groepen begeleiding en advies krijgen.

Mensen zullen dus nog meer dan nu het geval is gedwongen worden ‘hulp’ te aanvaarden. Maar gedwongen hulp ìs geen hulp, het is aggressie. Hebt u al ooit iemand geholpen die niet geholpen wil worden? Precies dat is men dus van plan.

Beinvloeden van gezondheidsbedreigingen: de omgevingsinvloeden die de gezondheid van een kind bedreigen, worden onderzocht.

Hier krijgen we het nogmaals te lezen: niet jullie ouders, maar zij de ambtenaren weten wat goed is voor je kind.

Er komt voor ieder kind in de leeftijd van 0 tot 19 jaar e´e´n gemeenschappelijk landelijk elektronisch dossier (EKD) specifiek voor ondersteuning van jeugdgezondheidstaken, waar alle JGZ-organisaties gebruik van kunnen maken.

Het EKD gaat op termijn (virtueel) onderdeel uitmaken van het totale elektronische patie¨ntendossier (EPD).

Dit is het dan, de natte droom van elke totalitaire heerser: een dossier van iedere burger vanaf de wieg tot het graf - kennis is macht. Voorlopig zijn het nog ‘enkel’ alle jeugdezondheidszorg-instanties die inzage krijgen in dit dossier (en hulp kunnen opdringen), maar we weten allemaal dat discretie binnen de ambtenarij niet altijd van een leien dakje loopt. Bovendien zullen andere overheidsdiensten al snel baat zien in de uitbreiding van een dergelijk dossier.

Nobele motivatie
Voor we de benauwende gevolgen van dit politieke vehikel wat van naderbij bekijken is het misschien goed nog eens de goede bedoelingen van de bedenkers in het licht te brengen. In Trouw lezen we onder meer:

Het elektronisch kinddossier biedt veel voordelen. Het raakt niet zoek, is makkelijker, leesbaarder en overal te raadplegen. Dat zijn de meest zichtbare voordelen. Belangrijker nog is dat de digitaal opgeslagen informatie de betrokken hulpverleners in staat stelt (historische) verbanden te leggen. Verbanden waarmee de integrale jeugdgezondheidszorg sterk kan worden verbeterd.

Schrijnende situaties kunnen door vroegtijdige signalering voorkomen worden. Verder leidt de door het kinddossier mogelijk gemaakte analyse van epidemiologische gegevens tot verbetering van de preventieve zorg. Mooie, wenkende, perspectieven; geen wonder dat de jeugdgezondheidszorg al zo lang hiernaar uitkijkt.

Het elektronisch kinddossier biedt fantastische voordelen voor de kwaliteit van de jeugdgezondheidszorg en de aansluiting op de jeugdketen.

Toch kan ik niet anders dan me ernstig zorgen maken wat dit met de vrijheid en het welzijn van ouders en kinderen zal doen. Een passende titel voor het volgende stukje is misschien wel het motto die de stichting Elektronisch Kinddossier zichzelf opspeldt: “Geen Kind Buiten Beeld”

Waarom EKG moet gestopt worden:

1. Een totalitaire overheid in de maak.
“The means are the ends in the making” zei Ghandi, en dat is hier niet minder waar. Hoewel het doel nobel is (veiligheid en gezondheid voor kinderen), worden totalitaire middelen gebruikt om het te bereiken. De privacy van ouders en kinderen wordt ernstig geschonden, en hun vrijheid en zelfstandigheid wordt hen hardhandig afgenomen. Deze maatregelen worden in de wetten ingeschreven, klaar voor politici met nog minder fijne ideeën om te gebruiken. De uitholling van de rechtsstaat bereikt hiermee een absoluut laagtepunt, en zal voor nog meer conflict, ontevredenheid, machteloosheid en verdriet gaan zorgen.

Het is leerrijk om even de grens over te kijken, naar wat de Britse overheid allemaal uitspookt met de 12 miljoen kinderen op het eiland. Vanaf 2010 zullen vingerafdrukken genomen worden van alle 11-16 jarigen, en ook de digitale database staat in de stellingen: computers zullen gegevens bijhouden van schoolprestaties, dieet en zelfs of ouders een ‘positief rolmodel’ zullen zijn voor hun kinderen. Daar zitten ze dus al een stapje verder, zo lijkt het. Hoewel,… de media heeft er tenminste de ballen om een kat een kat te noemen.

2. Het is gedoemd te falen.
Net zomin als de overheid voor brood kan zorgen (we herinneren ons allemaal de USSR, met zijn lange rijen wachtenden voor een brood vol zaagsel), kan zij voor onze kinderen zorgen. Die worden ondergebracht in van bovenaf opgelegde kategoriën, en behandeld met een vooraf vastgelegd stappenplan. Eén systeem voor iedereen. Deze reactie op een artikel in Trouw is misschien nog het treffendst:

Blij dat mijn kind niet meer in dossiers hoeft, met nutteloze stigmatiserende etiketjes. Ik had er zelf een: alleenstaande, oververmoeide moeder van een baby zonder vader en een (te) drukke baan zonder het financieel echt te kunnen redden. Ijverig werd er genoteerd dat dochter in de risicogroep viel met alle pessimistische prognoses van dien. Het was inderdaad een hondszwaar leven. Maar hulp? Nee dus. Mijn oplossing: emigratie naar Noorwegen. Op zoek naar een leefbaar sociaal klimaat. Een jaar later, gezond & gelukkig, trotse bezitters van ons eigen huis. Hield van NL, maar hield het er niet uit. EKD, opnieuw veel geld naar nutteloos geleuter. Sonja, Oslo

3. Het zal een bom geld kosten
De invoering van het elektronisch kinddossier in een (gemiddelde) organisatie komt in de buurt van een miljoen euro. De Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG) heeft voorzichtig aangegeven 72 miljoen nodig te hebben, terwijl een totaalbedrag van 150 miljoen realistischer is.

Op hun eigen website hebben de jongens van jeugdgezondheidszorg het over 400 miljoen euro voor het implementeren van EKD.

Geld dat de belastingbetaler zou kunnen gebruiken om wat minder te werken en wat meer tijd met zijn kinderen door te brengen.

Ingezonden door Lumaces
'dit artikel werd gepubliceerd op www.onderwijsvrijheid.nl

Bron: Vrijspreker.nl, 25-07-2007

Welcome to the real world...